کلهرود KALAHROD

غار کلهرود / 3 گزارش

بنام خدا

گزارش غارپیمایی

1- عنوان برنامه : پیمایش غار کلهرود

منطقه  : اصفهان .مورچه خورت جاده نطنز

محل : روستای کلهرود 80 کیلومتری شمال اصفهان

مشخصات :

- ارتفاع دهانه از سطح دریا 2340 متر

تعداد دهانه: 2

طول: 1200 متر

عمق: 50 متر


تعداد شرکت کنندگان برنامه : 17  نفر

اسامی شرکت کننده : 1-شهنوش عبادت 2-نرگس ابوطالبی 3-نیلوفر مشرف 4-افسانه مظاهری 5-ستاره بذرافشان 6-نسرین رضایی 7-مهناز امیری 8- اکرم علیخانی

9-کوروش بذرافشان 10-آرش بذرافشان 11-مجید علیخانی 12- محمدرضا علیخانی 13- امیر مختاری 14- سعید ترابی 15-امیر مومنی 16-مهدی ترک زاده 17-رسول ترک زاده

سرپرست : محمد رضا علیخانی

مسئول فنی : آرش بذرافشان

مسئول حفاظت از محیط زیست : افسانه مظاهری       

عکاس : امیر مختاری

مدت اجرا : یک روز

تاریخ اجرا : 26/8/1389

ساعت حرکت : 5:30 صبح ، برگشت 4 بعد از ظهر.

روز چهار شنبه مصادف با عید سعید قربان به همراه تعدادی از دوستان رهسبار روستای کلهرود شدیم.غار کلهرود در 80  کیلومتری اصفهان واقع شده است. شهر مورچه خورت را پشت سر نهاده و وارد جاده نطنز شدیم. بس از بیمودن مسافتی به جاده کلهرود رسیدیم. 27 کیلومتر از جاده را بشت سر کذاشته تا به روستای کلهرود رسیدیم.

     قبل از روستا در کنار قنات آب صبحانه را خوردیم و بعد از عبور از روستا به امامزاده رسیدیم . ماشینها را پارک کرده و با هدلامپ و کوله های سبک به سمت دهانه غار تا ارتفاع حدود سی متر از کوه بالا رفتیم . با روشن کردن هدلامپها وارد غار شدیم . برای رسیدن به اولین تالار شیب تندی را پایین رفتیم.

     نوع بوشش غار سنگهای گل کلمی و چکیده های مخروطی دانه انگوری می باشد. در گذشته ای نه چندان دور یکی از تالارها اب دا شته ولی حالا اثری از آن نیست چیزی که باعث تعجب همگان شد شگفتی خلقت بود. طبیعتی زیبا و دست نخورده که حالا  به قلمرو انسانها مبدل شده است. وقتی از غار بیرون آمدیم همه دوستان رنگ پریده بودند. دامن طلایی خورشید را گرفته، به سمت قله رهسپارشدیم. آرا مشی عجیب سکوتی دل انگیز بر همه جا سایه افکنده بود. دل کندن از این همه زیبایی چه مشکل بود.

     آماده فرود شدیم. بالاخره به دامنه کوه رسیدیم. همه گرسنه و خسته بودیم. به دنبال جایی مناسب برای صرف ناهار می گشتیم.  کنار برکه آب کلبه ای قدیمی و برگهای هزار رنگ باییزی غذا خوردیم. چای آتیشی وانارهای دانه یاقوتی همه انها خاطراتی خوش در کوله بارمان گذاشت. حدود 4 بعداز ظهر بازگشتیم. روز دلربایی بود. در کنار دوستان بسیار خوش گذشت. لازم میدانم نهایت تشکر وقدردانی از همسر مهربانم اقای محمدرضا علیخانی که در تهیه این گزارش مرا یاری کردند را بنمایم. 

 نویسنده : خانم علیخانی

http://k2esfahan.blogfa.com/post-31.aspx

 

٢-گزارش برنامه غار کلهرود

سلام سلامی به گرمای افتاب به قشنگی مهتاب به روانی رود به بلندی اسمان

 

به قشنگی کهکشان تقدیم همه همنوردان وکوهنوردان عزیز کشورمان ایران

 

سلام امروز جمعه۸/۸ /۸۸ بود من و ۹ نفر دیگر از بچه های گروه کوهنوردی     سیالان راس ساعت ۶ صبح برای اجرای برنامه غار کلهرود در ایستگاه دانشگاهصنعتی واقع در دروازه تهران جمع شدیم و منتظر سرپرست شدیم با امدن    سرپرست ساعت ۶بود که راه افتادیم ما جمعا ۱۱ نفر بودیم ۲نفر خانم و۹اقا  ساعت ۷.۳۰بود که به پلیس راه اصفهان تهران رسیدیم و پس از گذشت ازانجا به سمت شمال استان اصفهان که از مورچه خورت میگذشت راهمان را ادامه دادیم پس از گذشت ازمورچه خورت به پمپ بنزین رسیدیم وبه داخل جاده کنار ان رفتیم جاده قدیم نطنز پس از گذشت ۱۵ کیلومتر از ان جاده به جاده فرعی سمت چپ رفتیم که ما را به سمت کلهرود میبرد اول جاده امامزاده زیبایی بود ما به راهمان ادامه دادیم ساعت ۸.۳۰ بود که به روستایی تاریخی کلهرود رسیدیم از بالا خیلی قشنگ بود چون همه برگهای درختان زرد شده بود ونوید از پاییز زیبا را میداد قبل از ورودی غار امامزاده دیگری هم هست که  در دست تعمیر است ما کمی ارتفاع گرفتن به ورودی غار رسیدیم ورودی ان روشن بود ولی پس از گذشت ۵ دقیقه همه جا تاریک شد ومامجبور به روشن کردن چراغ قوه های خود شدیم اول ورودی ترسناک بود چون شیب تندی داشت پس از گذشت از این شیب به تالار بزرگی رسیدیم پر بود از قندیل سرپرست ما را به سمت مسیر تونل گلی برد و گفت که باید ۱ ساعت به صورت سینه خیز برویم  برای اقایان زیاد سخت نبود ولی برای ما خیلی سخت بود ما به راه  افتادیم تونل گلی تنگ بود ما به زور خودمان را از انجا رد میکردیم پس از گذشت ۱ ساعت به کنار دریاچه زیبای اخر غار رسیدیم که همه را بهت زده کرده بود هیچکس باورنمیکرد که چنین دریاچه ای اخر غار وجود داشته باشد ما از کنار دریاچه گذشتیم وبه اخر غار رسیدیم پس از گرفتن عکس و خواندن سرود ملی سرپرست دستور برگشت داد ساعت ۲بود که به تالار اولی رسیدیم یک گروه از دانشگاه صنعتی انجا بود که با دیدن ما تعجب کرد چون همه زیر گل شده بودیم وانها خاکی هم نشده بودن چون فقط تا اول غاربیشتر نیامده بودن ما پس از خداحافظی از انها ساعت۳ بود که از غار خارج شدیم ودر کنار چشمه کنار غار مشغول خوردن ناهار شدیم جایی شما خالی بود پس از خوردن ناهار ساعت ۴ بود که به سمت اصفهان به راه افتادیم و ساعت ۶ بود که به دروازه تهران رسیدیم وهمگی به امید دیداری تازه با همدیگر خداحافظی کردیم

 

تقدیم به همه غار نوردان ایران زمین

http://sialan.blogfa.com/post-30.aspx

٣-گزارش غار کلهرود (پسران)

به نام خدا

گزارش غار کلهرود جمعه 1/8/88


سرپرست:امین تنها دوست
مربی:آقای ابدال کریمی
مسئول فنی:مهدی آرزم
مسئول امداد:علیرضا حاجی شفیعی ها
جلودار:محمد عابدی
عقب دار:محمد جواد تمنّایی
گزارش نویس:علیرضا ابوالحسنی


طبق قرار قبلی که گذاشته بویدم تقریبا همه اعضای تیم در ساعت 6 بامداد در نقلیه حضور داشتند و این بار هم مثل برنامه ی قبل اتوبوس با 35 دقیقه تاخیر به نقلیه رسید.
پس از آمارگیری و قرار دادن وسایل و سوار شدن به اتوبوس در ساعت 6:45 از درب دانشگاه خارج شدیم 5 دقیقه بعد با پیوستن مربی تیم آقای کریمی گروه ما کامل شد و برنامه یک روزه غار نوردی ما به سمت منطقه کلهرود آغاز شد.در ساعت 7:25 بود که به مورچه خورت و پس از نیم ساعت به روستای کلهرود رسیدیم. در آن موقع صبح هوا بسیار سرد بود. پس از پیاده شدن از اتوبوس و صرف صبحانه که توسط تیم سرپرستی تدارک دیده شده بود در ساعت 8:50 به مدت 20 دقیقه کلاه ایمنی و هد لایت توسط اعضای تیم سرپرستی بین همه اعضای تیم پخش شد.و پس از آن همه ی اعضای گروه خود را معرفی کرده و آقای کریمی توضیحات فنی مربوط به غار و باید ها و نباید ها را به اعضای تیم یادآوری کردند. پس از بیست دقیقه به سمت غار حرکت کردیم تا اینکه ساعت 1:30 به ورودی غار رسیدیم. در ابتدا مسئولان فنی به بررسی شرایط پرداختند و با استفاده از طناب 50 متری و ثابت گذاری با کارگاه طبیعی تا میانه های مسیر راه را برای ورود به داخل غار آماده کرند.
غار کلهرود یکی از غارهای معروف استان اصفهان میباشد.این غار در 30 کیلومتری شمال مورچه خورت واقع شده است. که فاصله اش تا مرکز استان اصفهان تقریباً 80 کیلومتر می باشد. وجه تسمیه آن نیز به دلیل روستای کلهرود است که در نزدیکی آن میباشد. این غار با دهانه نه چندان بزرگ یک و نیم متری، به صورت شکافی در بین سنگ ها در دامنه کوه بعد از روستا به وجود آمده است.ورودی غار دالان مانند و دارای سقفی کوتاه است.که با شیبی تند که در برخی از بخش ها حالت پرتگاه پیدا میکند ادامه یافته پس از طی حدود 60 متر به تالار کوچکی میرسد. تالار کوچک بیضی شکل بوده و ابعادی حدوداً سی در چهل متر دارد و بلندای آن به حدود 6 متر میرسد. این غار حدوداً 1450 متر از سطح دریا ارتفاع دارد ژرفای دهانه ی غار تا پست ترین نقطه آن حدود 50 متر است به نظر می رسد که غار در اثر نفوذ آب رودخانه در زمانی که بستر آن 50 متر بالاتر از مسیر امروزی اش بوده زایش یافته باشد.مجموعه کلیه دهلیزهای قابل عبور و تالار ها ودالان های غار درازایی در حدود 1200 متر دارد.ساعت 10:30 بود که همه اعضای گروه وارد غار شدند.برای افرادی که اولین بار بود که به یک برنامه ی غار نوردی می آمدند، رفتن به یک چنین جایی بسیار هیجان انگیز بود، هیجان آن به حدی زیاد بود که حتی راننده اتوبوس هم تصمیم گرفته بود که همراه اعضای تیم بیاید! پس از گذشت 20 دقیقه همه افراد جمع شدند و شروع به گرفتن عکس های یادگاری کردند. عکس هایی که خاطره آن روز را تا مدت ها در ذهن آنها ثبت می کرد.
در غار ها اگر اثری از انسان بماند ،آن اثر جرئی از غار میشود و این یعنی اگر افرادی که به آنجا می آیند سهوا یا عمدا زباله های حود را در غار به جا بگذارند به دلیل شرایط خاص آنجا زباله ها تجزیه نشده و زیبایی غار را از بین می برد و مشکلاتی را هم برای محیط زیست غار ایجاد می کند به همین دلیل در راستای حفاظت از محیط زیست با کوشش همه افراد تا جایی که ممکن بود زباله های داخل غار را جمع آوری کرده و به بیرون از آنجا انتقال دادیم.
در ساعت 12:20 بود که به خروجی غار رسیدیم و پس از چند دقیقه استراحت ، پیشنهادی بسیار بجا مبنی بر کوهپیمایی دو ساعته بر روی تپه سنگلاخی های کلهرود از سوی آقای آرزم مطرح شد که با استقبال اعضای تیم مواجه شد. ارتفاع بالاترین نقطه آنجا از دامنه کوه حدودا 450 متر می شد. پس از یک و نیم ساعت کوهپیمایی نسبتا ممتد همه اعضای گروه جمع شدند و طبق روال همیشگی به احترام شهدای کوهستان با یک دقیقه سکوت یاد آنها را گرامی داشتند. در نهایت به سمت دامنه تپه سنگلاخی ها جرکت کردیم و بعد از نیم ساعت پیاده روی به اتوبوس رسیدیم و در ساعت 3:00 دسته جمعی ناهار خوردیم و کلاه ها و هدلایت ها را به مسئولین مربوطه تحویل دادیم، سپس مطابق رسم همیشگی جلسه ای با حضور همه افراد برگزار شد که همه افراد به بیان نظرات و دیدگاههای خود پرداختند که از سوی تیم سرپرستی مورد بررسی قرار گرفت.ساعت  به 4 نرسیده بود که با قرار دادن وسایل و سوار شدن اعضای تیم یه سمت دانشگاه به راه افتادیم.عقربه های ساعت گذشت سه نیم ساعت را به ما نشان می دادند که به دانشگاه رسیدیم.

http://iutmountclub.blogfa.com/post-139.aspx

نویسنده : کلهرودی : ٢:۱٠ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/۳/۱٠
Comments نظرات () لینک دائم